Przywództwo sytuacyjne

Problem

Nie wiem jak różnicować swoje podejście do poszczególnych członków zespołu.

Rozwiązanie

Zastosuj model Przywództwa sytuacyjnego i dopasuj swoje działanie do sytuacji.

Opis techniki

Model przywództwa sytuacyjnego został stworzony przez Kena Blancharda i Paula Herseya. W realiach codziennej pracy nie wszystkie osoby w zespołach są jednakowo zaangażowane i kompetentne. W zależności od poziomu tych dwóch parametrów lider powinien dobrać sposób współpracy z daną osobą w zespole.

Charakterystyka sytuacji Sugerowanie działanie
Niskie kompetencje, duże zaangażowanie Zazwyczaj dotyczy to nowych osób w zespole, z niewielkim doświadczeniem zawodowym, kiedy to niewielkim kompetencjom towarzyszy duży entuzjazm. Instruuj — w tym przypadku członek zespołu potrzebuje jasnych wytycznych, w jaki sposób powinno być wykonane zadanie; lider podejmuje decyzje odnośnie do sposobu rozwiązania danego problemu.
Niskie kompetencje, niewielkie zaangażowanie Dzieje się to w sytuacjach, kiedy dana osoba wykonuje zadanie, do którego jest negatywnie nastawiona; często przesunięcie do tego poziomu wynika z nadmiaru pracy lub niewspierającego środowiska pracy. Sprzedaj — lider najpierw rozmawia z daną osobą o zadaniu, szukając rozwiązań i ostatecznie dąży do tego, aby było ono wykonane w konkretny sposób; jest to obszar, w którym istotnym elementem jest przekazywanie wiedzy.
Wysokie kompetencje, niewielkie zaangażowanie Ta sytuacja może być skutkiem znudzenia realizowanymi zadaniami lub brakiem wiary w to, że posiadane kompetencje są wystarczające, aby zrealizować zadanie. Coaching — lider zadaje pytania, aby znaleźć rozwiązanie problemu, próbuje zrozumieć źródło frustracji członka zespołu; celem działania w tym obszarze jest wspólne wypracowanie rozwiązania, przy czym ostateczną decyzję podejmuje członek zespołu.
Wysokie kompetencje, duże zaangażowanie Samodzielny i doświadczony członek zespołu, który sam bierze odpowiedzialność za powierzone zadania. Monitoruj — zaangażowanie lidera powinno być niewielkie, polegające na monitorowaniu przebiegu prac; koncepcja i sposób realizacji powinny pozostać po stronie członka zespołu.

Model przywództwa sytuacyjnego

Dodatkowe źródła

Blanchard K. i in., Przywództwo wyższego stopnia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007

Wróć